Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
2107777755, 210 7713233

Ο όρος Εξωσωματική Γονιμοποίηση περιλαμβάνει ένα βαρύ φάσμα τεχνικών που έχουν σκοπό τη βοήθεια υπογόνιμων ζευγαριών στο ν' αποκτήσουν παιδί. Από τη γέννηση της Louise Brown το 1978 - το πρώτο παιδί Εξωσωματικής Γονιμοποίησης στο Bourn Hall της Αγγλίας - μέχρι σήμερα χιλιάδες ζευγάρια τα έχουν καταφέρει. Με τη μέθοδο αυτή δίνεται λύση σε προβλήματα υπογονιμότητας τόσο της γυναίκας (π.χ. αποφραγμένες σάλπιγγες) όσο και του άντρα (π.χ. ολιγοσπερμίες). Το ποσοστό επιτυχίας ανά κύκλο προσπάθειας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως π.χ. η ηλικία της γυναίκας και το αίτιο της υπογονιμότητας. Συνήθως το αθροιστικό ποσοστό επιτυχίας μπορεί να φθάσει 60 - 65% μετά από 3 - 4 προσπάθειες.

Προετοιμασία
Κατά τη διάρκεια αυτής της θεραπείας χορηγούνται φάρμακα που έχουν σκοπό τη λήψη περισσότερων ωαρίων από το ένα που παράγει η γυναίκα στο φυσικό της κύκλο. Η παρακολούθηση γίνεται με υπερηχογραφικό έλεγχο και αιμοληψία, συνήθως ανά 2- 3 μέρες και δόσεις των φαρμάκων εξατομικεύονται. Με το υπερηχογράφημα, που γίνεται διακολπικά, παρακολουθούμε την αύξηση του μεγέθους των ωοθυλάκιων, μέσα στα οποία βρίσκονται τα ωάρια. Σκοπός είναι να επιτύχουμε την ανάπτυξη πολλών ωοθυλάκιων μεγέθους πάνω από 18 mm, οπότε θεωρούμε ότι τα ωάρια μέσα σε αυτά έχουν ωριμάσει και είναι έτοιμα για ωοληψία. Παράλληλα μετρούμε την αύξηση του πάχους του ενδομήτριου. Το ενδομήτριο καλύπτει την ενδομητρική κοιλότητα, στην οποία αργότερα θα μεταφερθούν τα έμβρυα. Με την αιμοληψία ελέγχουμε την οιστραδιόλη που παράγεται από τα ωοθυλάκια και είναι επίσης δείκτης της ωρίμανσης των ωαρίων. Όταν έχουμε ικανοποιητικό αριθμό ωοθυλάκιων μεγαλύτερων των 18 mm, ικανοποιητικό πάχος ενδομήτριου και επίσης καλή τιμή οιστραδιόλης επιτυγχάνουμε την τελική ωρίμανση των ωαρίων με τη χορήγηση β - χοριακής γοναδοτροπίνης και τριάντα τέσσερις με τριάντα οκτώ ώρες μετά γίνεται η ωοληψία.

Ωοληψία
Η Ωοληψία διαρκεί 15 λεπτά και γίνεται υπό ελαφρά μέθη. Ο γυναικολόγος αναρροφά διακολπικά με μια βελόνα το ωοθυλακικό υγρό από τις ωοθήκες κάτω από υπερηχογραφικό έλεγχο. Το ωοθυλακικό υγρό δίνεται στον εμβρυολόγο για την ανεύρεση των ωαρίων με τη βοήθεια του μικροσκοπίου.

Γονιμοποίηση
Τα ωάρια μετά την ωοληψία τοποθετούνται μέσα σε καλλιεργητικό υλικό. Στη συνέχεια πραγματοποιείται η γονιμοποίηση με το σπέρμα του συζύγου που έχει ήδη επεξεργαστεί με ειδικές τεχνικές. Το επόμενο πρωί ελέγχεται η γονιμοποίηση των ωαρίων και στις ημέρες που ακολουθούν παρακολουθείται η εξέλιξη τους.

Εμβρυομεταφορά
Είναι μια απλή διαδικασία που δεν απαιτεί αναλγησία. Γίνεται 2 - 3 ημέρες μετά την ωοληψία. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να γίνει σε στάδιο βλαστοκύστης, δηλαδή 6 - 7 ημέρες μετά τη συλλογή των ωαρίων. Τα έμβρυα τοποθετούνται στην ενδομητριακή κοιλότητα με τη βοήθεια ενός λεπτού πλαστικού καθετήρα που περνά μέσα από τον τράχηλο. Ο αριθμός των εμβρύων που θα μεταφερθούν συναποφασίζεται με το ζευγάρι. Εάν υπάρχει μεγάλος αριθμός εμβρύων, μπορούν κάποια από αυτά να καταψυχθούν ώστε να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντική προσπάθεια.

Τεστ Κύησης
Γίνεται 12 μέρες μετά την εμβρυομεταφορά. Περιλαμβάνει λήψη αίματος γιο τον προσδιορισμό της χοριακής γοναδοτροπίνης <HCG>. Εάν το τεστ είναι θετικό, δυο εβδομάδες αργότερα γίνεται ο πρώτος υπερηχογραφικός έλεγχος κατά τον οποίο φαίνεται ο ενδομητρικός σάκος του/των εμβρύου/ων μέσα στη μήτρα. Αν το τεστ είναι αρνητικό, η φαρμακευτική αγωγή διακόπτεται και γίνεται προσπάθεια για ανάλυση των πιθανών αιτιών της αποτυχίας και λήψη περαιτέρω αποφάσεων.

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗΣ

Ωοθηκική διέγερση - Πρόκληση ωορρηξίας

Πρόκειται για την πρώτη γραμμή αντιμετώπισης του προβλήματος της υπογονιμότητας και εφαρμόζεται κυρίως σε δύο περιπτώσεις: Α) Σε γυναίκες οι οποίες δεν παρουσιάζουν φυσιολογική ωορρηξία και Β) Σε γυναίκες που έχουν φυσιολογική ωορρηξία αλλά παρουσιάζουν ανεξήγητη υπογονιμότητα.

Στην πρώτη περίπτωση όπου η ωορρηξία δεν είναι τακτική, ο σκοπός είναι να διεγερθούν οι ωοθήκες ώστε να παράγεται ένα ωάριο κάθε μήνα. Αυτό επιτυγχάνεται πολύ εύκολα είτε με τη χορήγηση κατάλληλων φαρμάκων στην αρχή του κύκλου όπως είναι η Clomiphene είτε με μικρές δόσεις γοναδοτροπινών.

Στη δεύτερη περίπτωση ο σκοπός είναι να διεγερθούν κατάλληλα οι ωοθήκες, ώστε να παράγουν δύο ή περισσότερα ωάρια. Πιο συγκεκριμένα τα φάρμακα που δίνονται προκαλούν πολλαπλή ανάπτυξη ωοθυλακίων στις ωοθήκες και έτσι αυξάνουν τον αριθμό των παραγόμενων ωαρίων και κατά συνέπεια την πιθανότητα σύλληψης ανά κύκλο. Αυτό επιτυγχάνεται κυρίως με τη χορήγηση γοναδοτροπινών. Η μέθοδος αυτή συνήθως συνδυάζεται και με σπερματέγχυση (IUI). Το μειονέκτημα ίσως αυτής της μεθόδου είναι ότι αυξάνεται σημαντικά και η πιθανότητα πολύδυμης κύησης με όλες τις δυσκολίες και τα προβλήματα που αυτή έχει.

IUI – Σπερματέγχυση

Στα ζευγάρια που οι παράγοντες της υπογονιμότητάς τους δεν είναι σοβαροί τότε το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση του προβλήματος είναι η σπερματέγχυση. Παράγοντες όπως για παράδειγμα σπέρμα με ποιότητα λίγο χαμηλότερη από τη φυσιολογική είναι πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη μέθοδο αυτή.

Η σπερματέγχυση είναι μια ανώδυνη διαδικασία που πραγματοποιείται την ημέρα ωοθυλακιορρηξίας. Την ημέρα αυτή ο σύζυγος δίνει δείγμα σπέρματος το οποίο επεξεργάζεται κατάλληλα στο εργαστήριο. Μετά από την επεξεργασία που υφίσταται το δείγμα, τα κινούμενα σπερματοζωάρια συγκεντρώνονται σε πολύ μικρό όγκο (~0.5ml) και στην συνεχεία τοποθετούνται στη μήτρα με τη βοήθεια ενός καθετήρα. Η σπερματέγχυση προϋποθέτει ότι  οι σάλπιγγες της γυναίκας να είναι διαβατές, ώστε να είναι δυνατή η κίνηση των σπερματοζωαρίων μέσα σε αυτές για να επιτευχθεί η συνάντησή τους με το ωάριο και η γονιμοποίηση του.

Σπερματέγχυση μπορεί να πραγματοποιηθεί και με τη χρήση σπέρματος δότη (ετερόλογος σπερματέγχυση). Σε αυτή την περίπτωση το σπέρμα προέρχεται από τράπεζα σπέρματος του εσωτερικού ή του εξωτερικού.

Κλασική εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF)

Τι είναι η εξωσωματική γονιμοποίηση;

Η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF, in vitro Fertilization) είναι η πιο συνηθισμένη μέθοδος Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής. Εφαρμόσθηκε για πρώτη φορά με επιτυχία στον άνθρωπο το 1978.

Η εξωσωματική γονιμοποίηση, όπως το λέει η λέξη, είναι η γονιμοποίηση έξω από το σώμα: αντί δηλαδή η γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο να γίνει στο φυσικό περιβάλλον, που είναι η σάλπιγγα της γυναίκας, γίνεται στο εργαστήριο. Είναι ουσιαστικά η παράκαμψη μιας συγκεκριμένης λειτουργίας του οργανισμού, όταν, για διαφόρους λόγους, δεν μπορεί να γίνει στο σώμα.

Πρωτόκολα Διέγερσης

Δύο είναι τα βασικά πρωτόκολλα διέγερσης στην εξωσωματική γονιμοποίηση, το μακρύ (long) και το βραχύ (short) πρωτόκολλο. Τα φάρμακα που χορηγούνται ανήκουν σε δύο κατηγορίες. Ένα που εμποδίζει την ωοθυλακιορηξία και ένα που διεγείρει την ανάπτυξη των ωοθυλακίων.

Η διαφορά των δύο πρωτοκόλλων έγκειται κυρίως στη διάρκεια χορηγήσεως του φαρμάκου που εμποδίζει την ωοθυλακιορηξία. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και στις δύο περιπτώσεις είναι τα ίδια.

Η επιλογή του καλύτερου πρωτοκόλλου και της ιδανικής δοσολογίας εξατομικεύεται για κάθε ασθενή ανάλογα με την ηλικία της, το ορμονικό της προφίλ, την ανταπόκριση των ωοθηκών σε προηγούμενη προσπάθεια καθώς και τον αριθμό και την πορεία παλαιότερων προσπαθειών. Κατά τη διάρκεια της διέγερσης γίνεται στενή παρακολούθηση με διακολπικό υπερηχογράφημα και μέτρηση της οιστραδιόλης. Όταν τα ωοθυλάκια φτάσουν κατάλληλο μέγεθος τότε χορηγείται μία τελευταία ένεση που προάγει την ωρίμανση τους

Η Διαδικασία την Ημέρα της Ωοληψίας 

Ωοληψία


Με την ολοκλήρωση της διέγερσης και αφού κριθεί ότι τα ωοθυλάκια έχουν φτάσει στο τελικό στάδιο ωρίμανσης, προγραμματίζεται η ωοληψία. Η ωοληψία γίνεται με διακολπική παρακέντηση των ωοθυλακίων με συνεχή υπερηχογραφικό έλεγχο. Ο γιατρός γυναικολόγος χρησιμοποιώντας μία βελόνα παρακέντησης 'τρυπάει' ένα προς ένα τα ωοθυλάκια και αναρροφά το περιεχόμενο τους. Το ωοθλακικό υγρό παραδίδεται γρήγορα στους εμβρυολόγους οι οποίοι αναζητούν τα ωάρια με τη βοήθεια του μικροσκοπίου. Στο τέλος οι εμβρυολόγοι ενημερώνουν για τον αριθμό των ωαρίων.

Η ωοληψία, αν και είναι μια σύντομη διαδικασία, πραγματοποιείται με ελαφριά νάρκωση (αναλγησία-μέθη). Κατά συνέπεια λοιπόν, για λόγους ασφαλείας, οι γυναίκες που πρόκειται να υποβληθούν σε ωοληψία πρέπει να είναι απόλυτα νηστικές από τα μεσάνυχτα της προηγούμενης ημέρας.

Συλλογή και Επεξεργασία του σπέρματος


Την ημέρα της ωοληψίας γίνεται η συλλαγή και επεξεργασία του σπέρματος. Για καλύτερη ποιότητα σπέρματος, συνίσταται αποχή 3-4 ημέρες πριν την ωοληψία. Στη συνέχεια, το σπέρμα υφίσταται ειδική επεξεργασία με σκοπό την απομόνωση σε μικρό όγκο τα πλέον κινητά σπερματοζωάρια. Η διαδικασία αυτή ενεργοποιεί τα σπερματοζωάρια και τα καθιστά ικανά να γονιμοποιήσουν τα ωάρια.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η σπερμοληψία, την προγραμματισμένη ημέρα, συχνά δημιουργεί άγχος στους άντρες, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στη συλλογή του σπέρματος. Για να αποφευχθεί μία τέτοια κατάσταση ο σύζυγος μπορεί να προσκομίσει το δείγμα από το σπίτι του ή μπορεί να καταψύξει το σπέρμα του μερικές μέρες πριν την ωοληψία. Σε περιπτώσεις αζωοσπερμίας (δεν υπάρχουν σπερματοζωάρια κατά την εκσπερμάτιση) είναι δυνατόν να ληφθούν σπερματοζώρια κατευθείαν από τους όρχεις με βιοψία την ημέρα της ωοληψίας ή να χρησιμοποιηθεί σπέρμα από δότη .

Γονιμοποίηση

Μερικές ώρες μετά την ωοληψία και την κατάλληλη επεξεργασία του σπέρματος τα ωάρια και τα σπερματοζωάρια έρχονται σε επαφή. Αυτό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Στην απλή εξωσωματική γονιμοποίηση IVF τα ωάρια απλά τοποθετούνται σε μεγάλη συγκέντρωση σπερματοζωαρίων. Κάποιο από αυτά θα γονιμοποιήσει το ωάριο, διαπερνώντας την εξωτερική του μεμβράνη. Σε περιπτώσεις που η ποιότητα του σπέρματος δεν είναι καλή πραγματοποιείται μικρογονιμοποίηση (ICSI). Κατά τη μικρογονιμοποίηση ένα σπερματοζωάριο τοποθετείται μέσα σε ένα ωάριο με μία μικροπιπέτα με τη βοήθεια μικροσκοπίου. Στη συνέχεια τα ωάρια τοποθετούνται σε ειδικά τρυβλία μέσα σε κλιβάνους.

Το επόμενο πρωί ελέγχεται η γονιμοποίηση από τους εμβρυολόγους. Η ύπαρξη δύο προπυρήνων (μικροί στρογγυλοί σχηματισμοί) στο κέντρο του ωαρίου δηλώνει την επίτευξη φυσιολογικής γονιμοποίησης. Το ποσοστό γονιμοποίησης στο εργαστήριο κυμαίνεται από 50% έως 100%. Η κατάσταση των ωαρίων (βαθμός ωριμότητας, φύση κυτταροπλάσματος), η ικανότητα γονιμοποίησης των σπερματοζωαρίων και ο τρόπος διαχείρισης και καλλιέργειας στο εργαστήριο, είναι μερικοί από τους παράγοντες που ευθύνονται για τη διακύμανση του παραπάνω ποσοστού.

Β. Μικρογονιμοποίηση (ICSI)
Είναι μια τεχνική που περιλαμβάνει την κατευθείαν εισαγωγή ενός και μόνο σπερματοζωαρίου μέσα στο ωάριο με τη χρήση ειδικής βελόνας. Ενδείκνυται σε περιπτώσεις με σοβαρές διαταραχές του σπερμοδιαγράμματος ή περιπτώσεις αζωοσπερμίας (οπότε συλλέγουμε το σπέρμα κατευθείαν από τον ορχικό ιστό). Επίσης ενδείκνυται σε περιπτώσεις αποτυχίας γονιμοποίησης του ωαρίου με κλασικό IVF σε προηγούμενη προσπάθεια.

Γ. Υποβοηθούμενη Εκκόλαψη (Assisted hatching)
Είναι μια διαδικασία που μπορεί να γίνει μετά από κλασική IVF ή μικρογονιμοποίηση πριν την εμβρυομεταφορά. Με αυτή τη διαδικασία λεπταίνουμε τη ζώνη που περιβάλλει το έμβρυο για να διευκολύνουμε την εμφύτευσή του. Ενδείκνυται σε περιπτώσεις που ο εμβρυολόγος διαπιστώσει ότι η ζώνη του εμβρύου είναι σκληρή ή παχιά. Επίσης μπορεί να συστηθεί σε γυναίκες μεγάλης ηλικίας ή μετά από επανειλημμένες αποτυχίες σε προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Εμβρυομεταφορά

Η εμβρυομεταφορά, η τοποθέτηση δηλαδή των εμβρύων πίσω στη μήτρα της γυναίκας, πραγματοποιείται δύο ή τρεις μέρες μετά την ωοληψία. Η εμβρυομεταφορά είναι μια απλή και ανώδυνη διαδικασία που διαρκεί λίγα λεπτά και γίνεται με τη βοήθεια ενός πλαστικού καθετήρα. Για την εμβρυομεταφορά δεν απαιτείται αναισθησία.

Συνήθως μεταφέρονται από δύο έως τέσσερα έμβρυα, τα οποία βρίσκονται στο στάδιο των  4-8 κυττάρων, αν η μεταφορά γίνει την τρίτη ημέρα μετά την ωοληψία. Ο τελικός αριθμός των εμβρύων που μεταφέρονται εξαρτάται από την ποιότητα τους (σύμφωνα με μορφολογικά κριτήρια), την ηλικία της γυναίκας κάνει και την άποψη του ζευγαριού για την πιθανότητα πολύδυμης κύησης.

Οι εμβρυολόγοι αναρροφούν τα έμβρυα στον καθετήρα με τη βοήθεια μιας μικρής σύριγγας, μέσα σε μία σταγόνα καλλιεργητικού υλικού. Ο γιατρός εισάγει τον καθετήρα στη μήτρα (δια μέσου του τραχήλου) και εναποθέτει τα έμβρυα στον πυθμένα αυτής. Η όλη διαδικασία γίνεται υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση. Στη συνέχεια ο καθετήρας επιστρέφει στο εργαστήριο όπου και ελέγχεται αν όλα τα έμβρυα έχουν μεταφερθεί. Μετά την εμβρυομεταφορά, η γυναίκα παραμένει στο κρεβάτι για μισή ώρα περίπου με τη σύσταση να αποφεύγει την έντονη φυσική κόπωση για 2-3 μέρες μετά την επιστροφή της στο σπίτι.

Μεταφορά βλαστοκυστών
Τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια να μειωθεί ο αριθμός των μεταφερόμενων εμβρύων με σκοπό να μειωθούν οι πολύδυμες κυήσεις με τις πιθανές μαιευτικές και περιγεννητικές επιπλοκές που αυτές ενέχουν, αλλά και το συναισθηματικό, οικονομικό και οικογενειακό κόστος που επιφέρουν. Ένας τρόπος για να συμβεί αυτό, χωρίς να μειώνεται η πιθανότητα επιτυχίας, είναι η μεταφορά βλαστοκυστών. Βλαστοκύστη, ονομάζεται το έμβρυο την 6η μέρα του, έχει περίπου 120-200 κύτταρα και έχει ήδη αρχίσει να γίνεται η διαφοροποίηση των κυττάρων σε τροφοβλάστη (περιφερειακή στιβάδα κυττάρων που θα σχηματίσει τον πλακούντα αργότερα) και στον εμβρυϊκό πόλο (εσωτερική μάζα κυττάρων από τα οποία θα σχηματιστεί το έμβρυο).

Το πλεονέκτημα της μεταφοράς βλαστοκυστών είναι ότι γίνεται επιλογή καλύτερων εμβρύων και έτσι αυξάνεται η πιθανότητα εγκυμοσύνης. Έχει εκφρασθεί η θεωρία ότι τα έμβρυα τα οποία φτάνουν στο στάδιο της βλαστοκύστης παρουσιάζουν καλύτερο πρότυπο ανάπτυξης και έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφυτευτούν και να επιφέρουν εγκυμοσύνη. Επιπλέον η μεταφορά βλαστοκυστών προσαρμόζει τη διαδικασία της τεχνητής γονιμοποίησης στα δεδομένα της φύσης, καθώς φυσιολογικά το γονιμοποιημένο ωάριο φτάνει στη μήτρα μέσω της σάλπιγγας και εμφυτεύεται μεταξύ 5ης και 6ης ημέρας. Το μοναδικό ίσως μειονέκτημα της μεθόδου είναι ότι δε μεγαλώνουν όλα τα έμβρυα στο στάδιο της βλαστοκύστης, με αποτέλεσμα να μειώνεται και ο αριθμός των εμβρύων που θα υπάρχουν για μεταφορά και για κρυοσυντήρηση.

Επομένως η μέθοδος αυτή αφορά ζευγάρια που καταλήγουν να έχουν πολλά έμβρυα διαθέσιμα για εμβρυομεταφορά. Αποτελεί επίσης έναν εναλλακτικό τρόπο μεταφοράς εμβρύων κυρίως σε γυναίκες με πολλές αποτυχημένες προσπάθειες εμφύτευσης με τον κλασικό τρόπο μεταφοράς εμβρύων 2ης και 3ης μέρας.
 

Ε. Κρυοσυντήρηση εμβρύων και ορχικού ιστού.
Η κρυοσυντήρηση γίνεται σε ειδικά δοχεία υγρού αζώτου σε θερμοκρασία -196°C. Όταν υπάρχει μεγάλος αριθμός γονιμοποιημένων εμβρύων ή οι προϋποθέσεις για την εμφύτευση δεν είναι οι ενδεδειγμένες. τα έμβρυα μπορούν να συντηρηθούν στην κατάψυξη και να μεταφερθούν στη μήτρα σε κατάλληλο χρόνο στο μέλλον. Δυνατότητα κρυοσυντήρησης υπάρχει επίσης για σπέρμα και ορχικό ιστό. Σε πειραματικό στάδιο βρίσκεται η κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού και ωαρίων.

ΣΤ. Προεμφυτευτική Γενετική Διάγνωση (PGD)
Με τον όρο αυτό εννοούμε τη διαδικασία διαπίστωσης γενετικών ασθενειών στο γενετικό υλικό των εμβρύων και την εν συνεχεία επιλογή και εμβρυομεταφορά υγιών εμβρύων που αποκτήθηκαν με τη μέθοδο μεταξύ άλλων της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα προσφέρεται διάγνωση για την κυστική ίνωση και τη Β – Μεσογειακή Αναιμία. Λεπτομερέστερη αναφορά γίνεται στην ειδική σελίδα.

Ζ. Βιοψία όρχεως (TESE)
Ενδείκνυται σε ασθενείς με σοβαρή ολιγοσπερμία ή αζωοσπερμία. Εάν στο υλικό της βιοψίας ανιχνευθούν βιώσιμα σπερματοζωάρια μπορεί ακολούθως να γίνει χρήση αυτών για μικρογονιμοποίηση (ICSI).

Πολύ συχνά σε προγράμματα Εξωσωματικής Γονιμοποίησης δεν δίνουμε φάρμακα αλλά προχωρούμε σε φυσικό κύκλο. Δηλαδή, παρακολουθούμε την φυσιολογική διαδικασία ωρίμανσης του ωαρίου που γίνεται σε κάθε έμμηνο κύκλο.

Εξωσωματική με φυσικό κύκλο 

Ο φυσικός κύκλος αποτελεί μια εναλλακτική λύση για πολλές περιπτώσεις όπως: 

  • Σε γυναίκες που δεν επιθυμούν ή δεν επιτρέπεται να λάβουν φαρμακευτική διέγερση των ωοθηκών
  • Σε γυναίκες με δευτερογενή υπογονιμότητα (έχουν δηλαδή αποκτήσει ήδη ένα παιδί στο παρελθόν) και δεν επιθυμούν την ανάπτυξη και δημιουργία πολλών εμβρύων
  • Οι ωοθήκες δεν ανταποκρίθηκαν σωστά σε προηγούμενες προσπάθειες εξωσωματικής ακολουθώντας φαρμακευτική αγωγή
  • Σε γυναίκες με ιστορικό πολλαπλών αποτυχημένων προσπαθειών εξωσωματικής γονιμοποίησης ή αποβολών
  •  Σε γυναίκες με προχωρημένη ηλικία ή με ιστορικό ανάπτυξης κακών ποιοτικά εμβρύων σε προηγούμενες προσπάθειες μετά από διέγερση πολλαπλών ωοθυλακίων.

Αν και η εξωσωματική γονιμοποίηση σε φυσικό κύκλο έχει σε πολλές περιπτώσεις αποδειχθεί πολύτιμη, εντούτοις, πρέπει να σημειώσουμε πως αφορά στην ανάπτυξη ενός μόνο ωαρίου οπότε και την ανάπτυξη ενός μόνο εμβρύου, μειώνοντας έτσι τις πιθανότητες εγκυμοσύνης αν το γονιμοποιημένο ωάριο δεν διαιρεθεί σωστά. 

Υπάρχουν 2 μέθοδοι όταν κάνουμε Εξωσωματική σε Φυσικό κύκλο. Αν οι προϋποθέσεις είναι πολύ ενθαρρυντικές (πάχος ενδομητρίου, μορφολογική εκτίμηση του εμβρύου, ιστορικό του ζεύγους κ.α) προχωρούμε σε εμβρυομεταφορά. Διαφορετικά, συλλέγουμε ικανοποιητικό αριθμό γονιμοποιημένων ωαρίων (μετά από ικανοποιητικό αριθμό φυσικών κύκλων) τα οποία κρυοσυντηρούμε. Στη συνέχεια, μετά από κατάλληλη προετοιμασία του ενδομητρίου προχωρούμε σε απόψυξη των γονιμοποιημένων ωαρίων και εμβρυομεταφορά με 3 έως 4 το πολύ έμβρυα (ανάλογα με την ηλικία της γυναίκας) αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες επίτευξης κύησης.

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies  για την βελτίωση της περιήγησής σας. Η επιχείρηση συμμορφώνεται με τον GDPR.